W rytmie rzeki 5: Saar, Mozela, Ren i podróże we dwoje

Partnerem cyklu jest : Niemiecka Centrala Turystyki

Na progu wakacji wraz z Jackiem Grunt-Mejerem podróżujemy szlakami rowerowymi wzdłuż najbardziej malowniczych niemieckich rzek.

Część 1 – Sprawdź niesamowite miejsca nad Odrą, Nysą i Łabą


Część 2 – Odwiedź rzeczne labirynty Westfalii


Część 3 – Zmierz się z 1200 km pedałowania wzdłuż Renu i Menu!

Część 4 – Zanurz stopy w Morzu Wattowym

Oczywiście trochę żartuję. Te wszystkie wyzwania z poprzednich wyjazdów trwały z reguły krótką chwilę, głównie podczas logistyki pociągowej – dlatego absolutnie niczego nie odwołuję z poprzednich artykułów.

Tym razem plan zakładał podróż pociągiem z Warszawy przez Berlin i Frankfurt do Saarbrücken. Stamtąd ruszyliśmy na kołach, łącząc w jedną wyprawę aż trzy szlaki: najpierw Saarradweg wzdłuż Saary do Konz, potem Moselradweg do Koblencji, a na koniec krótki odcinek wzdłuż Renu aż do Kolonii. Łącznie uzbierało się z tego przyjemne 400 kilometrów. To tereny tuż przy granicy z Francją i Luksemburgiem, zachwycające malowniczymi wzgórzami, potężnymi zakrętami rzeki i winnicami, które niekończącymi się rzędami porastają oba zbocza doliny.
Podróżując we dwoje, postawiliśmy na noclegi w lokalnych winiarniach i pensjonatach. Łatwo znaleźć miejsce (choć warto zrobić rezerwację z wyprzedzeniem), a ceny są naprawdę rozsądne. To też idealna okazja do próbowania lokalnych win bez presji – nie trzeba zamawiać całej butelki, degustacje na kieliszki są tu na porządku dziennym. Co ważne, zjawiskowe, gwarne winiarnie po brzegi wypełnione są rowerzystami.
Szlak prowadzi przez miejscowości doskonale znane z etykiet niemieckich win, takie jak Bernkastel-Kues, Piesport czy Neumagen-Dhron. Te zadbane i malownicze miasteczka są perfekcyjnie przystosowane do przyjmowania cyklistów. Działa tu świetny system certyfikacji Bett+Bike, dzięki któremu wybierasz noclegi przyjazne rowerzystom. Nigdzie nie czujesz się jak intruz, który właśnie wtoczył się z ubłoconymi sakwami do holu. Gospodarze często dysponują narzędziami, a na trasie normą są automaty z dętkami w każdym możliwym rozmiarze.

Trasa ta to również genialna lekcja historii na żywo. W Trewirze, uchodzącym za najstarsze miasto w Niemczech, w doskonałym stanie zachowały się budowle z czasów rzymskich. Króluje tu słynna Porta Nigra – potężna, ciemna brama miejska. Są też antyczne termy i urokliwy amfiteatr. Największe wrażenie robi jednak to, jak te niemal dwutysiącletnie zabytki idealnie i naturalnie „siedzą” w tkance miasta. Nie są wyizolowanymi eksponatami, do których trzeba organizować osobne wycieczki; to żywe części Trewiru.
Gdy dojechaliśmy do Koblencji – miejsca, gdzie Mozela wpada do Renu – postanowiliśmy spojrzeć na to wszystko z góry. Wskoczyliśmy do kolejki linowej (startuje wprost z nadreńskiej promenady, a rowery bezpiecznie zostawia się przy dolnej stacji) i wjechaliśmy na potężną Twierdzę Ehrenbreitstein. Widok na zbieg dwóch rzek, czyli legendarny Niemiecki Róg (Deutsches Eck), zapiera dech. Z rzeczy znacznie bardziej przyziemnych, a równie satysfakcjonujących: w Koblencji trafiłem na sklep rowerowy XXL. Wyobraźcie sobie hipermarket wypełniony wyłącznie sprzętem dla cyklistów. Szukałem maleńkiej śrubki z żyłką do mocowania koszyka na kierownicy – mieli ją od ręki, po prostu na półce. W Polsce to rzecz niemal wyłącznie na specjalne zamówienie, co świetnie pokazuje skalę zroweryzowania Niemiec.

Od strony czysto rowerowej – szlak to w większości doskonały, gładki asfalt. Zdarzały się też krótkie odcinki szutrowe i jeden, dość konkretny podjazd, który z wypakowaną przyczepką mógłby być wyzwaniem. Zaliczyliśmy też zabawny, niemiecki odpowiednik sytuacji z memów z cyklu „widać zabory”. Na jednym z odcinków w ułamku sekundy, bardzo namacalnie, odczuliśmy przekroczenie granicy landów – idealny, szwajcarski asfalt zmienił się nagle w mocno sfatygowaną kostkę Bauma. Na szczęście ten fragment był bardzo krótki, a generalna ocena infrastruktury na całej trasie to mocna, szkolna szóstka.
Warto wspomnieć o logistyce awaryjnej. Inaczej niż w przypadku np. Łaby, gdzie królują pociągi, w tej dolinie znacznie łatwiej poratować się autobusem wyposażonym w specjalną przyczepę na rowery. Linia kolejowa oczywiście jest, ale ze względu na ciasne meandry Mozeli i ukształtowanie terenu, stacje potrafią znajdować się w sporym oddaleniu od nadrzecznej trasy. Dotarcie do peronu wiąże się często z morderczym, stromym podjazdem.

Trasa: Saaradweg + Moselradweg + krótki odcinek Rheinradweg. To rewelacyjnie oznakowane 250–300 km wzdłuż rzek.
Noclegi: Szlak usiany jest winiarniami i małymi pensjonatami. Bardzo pomocny jest system Bett+Bike – gwarantuje, że obiekt jest przygotowany na przyjęcie rowerzystów z ich sprzętem.
Dla kogo? To wspaniała trasa dla par ceniących dobry asfalt, piękne widoki i świetne wino, ale dzięki genialnej infrastrukturze i płaskiemu profilowi poradzą sobie tu też rodziny z przyczepkami!

10 najciekawszych przystanków na szlaku Saary, Mozeli i Renu

Najstarsze miasto Niemiec, które słynie z rzymskich zabytków, takich jak potężna brama Porta Nigra oraz Termy Cesarskie. Jak słusznie zauważył autor tekstu, te antyczne budowle z Bazyliką Konstantyna na czele nie są wyizolowanymi skansenami, ale tętniącą życiem, integralną częścią miejskiej przestrzeni.

Absolutna klasyka! To niezwykle malownicze miasteczko słynie z przepięknych domów zbudowanych z muru pruskiego oraz z urokliwego, historycznego rynku. Idealne miejsce na dłuższą przerwę obiadową połączoną z degustacją lokalnych wyrobów.

Miejscowość znana z rzymskiego statku winiarskiego (o którym mowa była w notatkach z trasy). Zamiast kolejnych starych murów, warto przejechać się tutejszą ścieżką edukacyjną, z której można dowiedzieć się mnóstwa ciekawostek o lokalnej florze, faunie oraz historii uprawy winorośli.

Rewelacyjna alternatywa dla tradycyjnego zwiedzania! To historyczne miasteczko winiarskie kryje pod ziemią potężne, klimatyczne piwnice. Słynie z nich oraz z wyjątkowego muzeum wina, co czyni to miejsce fascynującym punktem, zwłaszcza gdy chce się odpocząć od słońca.

Punkt obowiązkowy dla łowców najlepszych kadrów. Znajduje się tu zapierający dech w piersiach punkt widokowy, z którego roztacza się spektakularna panorama na jedno z najpiękniejszych zakoli Mozeli. Znajdziecie tu też jedne z najbardziej stromych winnic w całej Europie.

Jeśli szukacie miejsca o niepowtarzalnym klimacie, w którym czas się zatrzymał, to jest to! Beilstein bywa nazywane „Śpiącą Królewną Mozeli” ze względu na swój niesamowicie malowniczy, średniowieczny urok. To wąskie uliczki i pnącza opadające z kamiennych murów – prawdziwa oaza spokoju.

Miejscowość doskonale znana z etykiet najlepszych niemieckich win, o której wspominał autor relacji. Znajduje się w łagodnym łuku rzeki, który z perspektywy siodełka wygląda jak potężny, zielony amfiteatr utkany wyłącznie z winnych krzewów.

To jeden z najlepiej zachowanych zamków w całych Niemczech, który jest niezwykle malowniczo ukryty w bocznej dolinie rzeki. Nie jest to zrujnowana twierdza, ale bajkowy obiekt z dziesiątkami strzelistych wieżyczek, który wygląda tak samo od wieków.

Epickie miejsce, które idealnie sprawdza się jako wielki finał nadrzecznej przygody. To tu, pod potężnym pomnikiem, Mozela widowiskowo wpada do Renu, na zawsze łącząc swoje wody z tą potężniejszą rzeką.

Zamiast tradycyjnego zwiedzania samej twierdzy w Koblencji, skupcie się na tym, jak się do niej dostać! Wskoczenie do kolejki linowej kursującej prosto z nadrzecznej promenady nad nurtem Renu to fantastyczne przeżycie. Jak zauważa autor – rowery można bez stresu zostawić na dole, a widok na zbieg dwóch rzek z poziomu wagonika i samego wzgórza po prostu wymiata.